اين امّت را مقدّر فرموده و به من دستور داده كه آن نامه را بنويسم ، حال مىخواهم آن را براى تو بر كتف بنويسم و اين سه نفر را بر آن گواه گيرم ، برگه‌اى بياور » . براى حضرتش كاغذى آورد . بر آن نامه ائمّهء هدى را پس از خود ، يكى پس از ديگرى املا فرمود و على عليه السّلام نوشت . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : من شما را گواه مىگيرم كه برادرم ، وزيرم ، وارثم و جانشينم در ميان امّتم ، على بن ابى طالب است ، سپس حسن سپس حسين ، سپس نه نفر از فرزندان حسين . » كه من فقط نام دو نفر از آنان را به خاطر سپردم : على و محمد ، و نامهاى ديگر ائمه را درست به خاطر ندارم ولى يادم هست كه ويژگيهاى مهدى و عدالت و عملش را توصيف مىفرمود و اينكه خداوند به وسيلهء او زمين را سرشار از داد كند آن گونه كه از ستم و بيداد لبريز شده باشد . سپس رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : مىخواستم كه اين مطلب را بنويسيم و با آن به مسجد شوم ، مردم را فراخوانم و آنان را بر آن گواه گيرم . اما خدا نخواست و همان شد كه مىخواست . سليم گفت : در دورهء خلافت عثمان ، ابو ذر و مقداد را ديدم ، اين سخنان را برايم تعريف كردند . سپس على عليه السّلام را در كوفه ديدم ، حسن عليه السّلام و حسين عليه السّلام محرمانه اين سخنان را بىكم و زياد برايم تعريف كردند ، گويى همه به يك زبان سخن مىگويند .